Nu Apple een grote iPhone heeft gemaakt zonder telefoon, de iPad, komen nieuwe gedachten bovendrijven.

De iPad is net zoals de iPhone Een Grote Gesloten Doos van Apple. Apple bepaalt wat er wel of niet op mag. Een duidelijke nee, is net zoals bij de iPhone: Adobe Flash. Apple heeft een soort van ruzie met Adobe en de precieze reden ervan is onduidelijk (waarschijnlijk ingegeven door Flash versus Apple’s eigen QuickTime formaat).

Flash werkt al jaren onder OSX van Apple slecht in vergelijking met de performance onder Windows (lees: knoerthard draaiende ventilatoren versus geruisloosheid door lagere CPU belasting). Door de slechte performance van Flash onder OSX hoor ik allerlei audio glitches terwijl ik naar een video kijk.

Apple wil Flash eruit werken en besloot voor de iPhone en de iPad het niet langer te ondersteunen. Het effect hiervan is gigantisch en in eerste instantie bijzonder problematisch.
lees verder »

Vandaag ging de adapter van mijn MacBook Pro stuk. Ineens. Ik keek even op de Apple.nl website wat een nieuwe kostte, 89 euro (!) en vertrok richting winkel. In de winkel bleek inderdaad dat ik een nieuwe moest kopen, alleen stond op het stickertje dat ‘ie 99 euro (!!!) kost. Apple heeft een vaste prijs? De man van de technische dienst snapte het ook niet goed, dus liep ‘ie met me mee naar de verkoopbalie en legde het verhaal daar uit. Vervolgens keek de verkoper mij aan en zei: “neehee, dan kan ik er maar 1 euro op verdienen!”, en trekt daarbij een vieze gore gladde Apple grijns, dat wil je niet weten!

Ik werd kwaad en heb dat laten weten ook! En let wel, ik heb behoorlijk veel pech met deze, nog geen, 2 jaar oude MacBook Pro gehad. Een beetje klantenservice zou ik dan wel verwachten, maar nee. Ik ben toen naar de Mac Store een straatje verderop gelopen die dezelfde adapter, niet in een zakje, maar zelfs in een mooi dichtgesealed doosje (waarvan de doorwinterde Apple fanboys zouden zeggen: “aaaah, zelfs de doos is mooi!”) aan mij konden verkopen, voor jawel, 89 euro.

Apple, totale #fail voor mij. En LJS, Den Haag in het bijzonder!

Ik las zojuist een zeer boeiend artikel van Kim Cascone over zijn switch van Apple OSX naar Ubuntu Linux. Zowel via Twitter als per mail kreeg ik van een hele hoop mensen de tip om dat artikel te lezen.

Kortom: mijn flirt met Ubuntu is niet onopgemerkt gebleven en ik bevind me in goed gezelschap.

Sommige dingen aan Ubuntu Linux zijn erg wennen. Het gebruikersgemak kan beter. Zo wilde ik een poos geleden een Blue Tooth verbinding met mijn telefoon opzetten. Dat leek heel eenvoudig (gewoon op Blue Tooth icoon klikken) maar nadat de telefoon gevonden was en ik een bestandje wilde kopiëren, kreeg ik alleen opties te zien om opnieuw een verbinding te leggen. Maar die had ik toch zojuist toegevoegd? En wat bleek? Om mijn verbinding met de telefoon te openen moest ik rechtsklikken op het icoon. Niet logisch: rechtsklikken zou voor het instellen of het kiezen voor opties moeten zijn, ‘normaal’ linksklikken voor wat je het meeste gebruikt. En wat je het meeste doet is het raadplegen van een apparaat dat je al toegevoegd hebt. Dat hebben ze bij Linux/Ubuntu dus precies omgedraaid. Zo zitten er meer van die dingen in Linux, die je maar net even moet weten, of onlogisch zijn.

Ik mailde dat ook naar Max Heijndijk. Iemand die vaker op mijn blog te vinden is en mij heeft geholpen met het goed instellen van audio onder Ubuntu.

Als jij er al moeite mee hebt zal die gebruikersvriendelijkheid misschien beter moeten. Maar hou wel even in de gaten dat je zelf de boel geïnstalleerd hebt nu. Als je een Windows of Apple computer koopt is die klus al geklaard.

Ik heb al ontelbare keren Windows opnieuw moeten installeren bij mensen omdat er niets meer mee aan te vangen was, vanwege virussen en registry problemen. Dat tunen van zo’n windows systeem en het bij elkaar zoeken en installeren van applicaties kost veel tijd, zoals het jou nu ook tijd kost om Ubuntu onder de knie te krijgen. Vraag de gemiddelde computergebruiker eens wat het verschil tussen een virusscanner en een firewall is en ze raken de draad al kwijt, laat staan dat ze dat kunnen configureren.

Dat is waar. Voor het grootste deel van de wereldbevolking is het installeren van Windows veel te lastig. Sterker nog: dit laat iedereen over aan een expert. Ook firewalls en virusscanners worden onder Windows vaak geïnstalleerd door experts. Gebruikersgemak is ver te zoeken.

Dit geldt voor Apple ook. Ik ken veel Apple gebruikers die de hulp van anderen nodig hebben bij het installeren van dingen. En Apple heeft ook zijn eigenaardigheden. Bijvoorbeeld de ondersteuning van Windows audio en video formaten en open source formaten is gewoon rot te noemen. iTunes speelt alleen maar eigen Apple formaten af. Van alle bedrijven probeert Apple het meeste af te dwingen. Een zeer groot nadeel naar mijn idee. Bij de iPhone zie je dat nog duidelijker. Het staat zeer ver af van de openheid die een open source systeem zoals Linux in zich heeft. Dat voelt ouderwets bij een bedrijf dat innovatief roept te zijn. Innovatie bij Apple zit hem met name in de look-and-feel. Qua audio-performance blijft Apple nog steeds achter, om maar iets te noemen.

Ik heb 2 vrienden van mij al jaren geleden op Linux heb overgezet, en zij waren destijds totale digibeten. Ze hebben toch weinig problemen gehad met Linux, en zijn er tevreden mee, maar ik heb toen natuurlijk wel wat voor-configuratie verricht, precies zoals een Windows computer wordt geleverd dus.

Gebruikersvriendelijkheid betekent ook:

- Eenmaal geconfigureerd blijft het systeem super stabiel draaien, dus geen steeds langzamer draaiend systeem zoals onder Windows.

- Nooit meer dagenlang software bij elkaar zoeken op het net voor een installatie (als je windows installeert heb je eigenlijk alleen het
OS). Bijna alles is te installeren vanuit synaptic en je hebt een compleet systeem incl applicaties.

- Geen antivirus en antimalware tools nodig.

- Geen cleanup programma’s nodig zoals CCleaner onder Win.

- Snelle updates. Door het open source karakter worden bugs meestal snel verholpen.

- Een programma dat vastloopt kun je eenvoudig killen zonder dat het systeem vastloopt.

- Live CD om evt een gecrashed systeem te repareren.

- Geen reboot nodig na het installeren van software.

- Compatibility met andere besturingssytemen is goed. Je kunt zelfs windows applicaties draaien onder wine. Windows en mac partities zijn eenvoudig te benaderen vanuit linux. Omgekeerd is dat allemaal veel lastiger.

Al die dingen bij elkaar betekenen uiteindelijk een behoorlijke tijdwinst.

Mijn vader draait al een tijd Ubuntu en Windows XP op 1 en dezelfde machine. Zijn Windows is retetraag geworden maar Ubuntu niet. Toch durft mijn vader nog niet helemaal over te stappen. Ik zal hem eens vragen om precies uit te leggen waarom. De broer van mijn vader vind Linux zelfs eng, omdat iedereen die source code kan veranderen. Microsoft heeft miljoenen aan boetes opgelegd gekregen vanwege oneerlijke concurrentie, heeft ontelbare beveiligingslekken, maar toch is het gevoel daarbij betrouwbaarheid? Al sinds Windows 95 ontbreekt bij mij dat gevoel. Een wrak systeem. Ook Microsoft NT4 was verschrikkelijk slecht. Toen al, dacht ik: Linux! Toch heb ik heel wat af zitten pielen op Windows. Ook op Apple.

We zijn nu wat jaren verder. En wijzer.

Vroeger droomde ik vooral. Over spullen die ik niet kon betalen. Ik ging naar de Firato-beurs. Woonde demonstraties bij van Hele Dure Geluidsapparatuur. Hoorde hoe The Dark Site of the Moon over Quad versterkers en Quad elektrostatisch speakers werd afgespeeld. Op behoorlijk volume. Fraai gedonder in het laag. Donker, diep en zonder vervorming.

Tegenwoordig bewandel ik de andere route. Luister ik vaak naar mijn muziek en die van anderen via de laptopluidsprekers van mijn MacBook Pro. En dat werkt. Je kunt veel negatieve dingen over Apple roepen, maar de ingebouwde luidsprekers klinken heel fraai voor het formaat.

Eigenlijk raar dat ze in dure studio’s nog steeds op hele dure boxen afmixen, want de meeste mensen luisteren immers onder hele andere omstandigheden naar muziek. Laptopluidsprekers, iPod’s (waarvan je slechts 1 oordoppie indoet – mono!!) en mobiele telefoons met ingebouwde speakers worden steeds meer gebruikt.

Maar er is nog iets anders aan de hand.

Met de komst van de Walkman werd het voor het eerst in de geschiedenis mogelijk om je favoriete muziek niet alleen thuis maar ook elders te beluisteren. Wat een ervaring! En een persoonlijke ervaring (met een hoofdtelefoon op je knar kon je je afzonderen van je omgeving). In het bos, op de fiets, echt overal kon je ineens muziek beluisteren. De jeugd van tegenwoordig weet niet anders, maar toch: het was een wonder! En met een laptop heb ik als componist een soortgelijke gevoel. Ik kan met mijn laptop overal muziek maken. En ik heb geen studio meer nodig. Of beter: mijn laptop is mijn studio. Vrijheid!