Het kabinet wil de komende 3 jaar naar een downloadverbod toe werken (bron). Heel veel creatieve makers, waaronder ikzelf (zie ook mijn recente opmerkingen in Bright magazine), maar ook politieke partijen, waaronder GroenLinks, zijn het daar niet mee eens. Een downloadverbod lost helemaal niets op, maar criminaliseert juist alle burgers. Hoewel het vooralsnog legaal is om muziek en films voor privé doeleinden te downloaden, zullen veel burgers zeggen dat ze dat niet mogen. Ze kennen de regels niet en doen toch iets waarvan ze denken dat het niet mag.

Vandaag bracht voor het eerst ondergetekende Hagenees een bezoek aan GroenLinks in de Tweede Kamer. We hadden een boeiend gesprek over downloaden en mijn visie op de omgang met cultureel erfgoed, waarbij de kracht van internet juist positief ingezet kan worden. Naast downloaden ben ik een voorstander van ’sharing’ en ‘remixing’. Ik wil dat mijn muziek gehoord wordt. En dat documentaires waar ik aan mee werk gezien worden. Juist dat. En ik wil ook dat de makers er geld mee verdienen zodat ze dat werk kunnen blijven doen. Creatief ondernemerschap is daarbij vereist: zie de kansen, gebruik ze en omarm het door te doen.

Marjolijn Ruyg, Eveline van Dijck en Rosemarie Kraanen hebben mij een poos geleden gevolgd bij mijn zoektocht naar de bruikbaarheid van open source software voor muziek. OPEN, een documentaire productie van HUMAN, Publieke Omroep. De video hierboven geeft een indruk van de presentatie die Marjolijn Ruyg hield op 5 januari voor een kleine groep betrokkenen in het gebouw Human.nl aan de Weteringschans in Amsterdam.

Voor meer informatie over die avond en het project: OPEN bijeenkomst op de Schans.

foto: Karin Ramaker

Bogota (mp3)

Een kleine herbewerking van Domingo, gemaakt voor de documentaire Nieuw in de stad, VPRO Metropolis TV.

Sommige mensen schieten gelijk raak. Klaas Bense bijvoorbeeld.

Op Ebay een dagboek kopen en vervolgens op zoek gaan naar de oorspronkelijke eigenaar. Je moet het maar doen. Op zoek met een camera in de hand. Je eerste documentaire.

Een zoektocht via de verhalen van de personen achter de Polaroids uit het dagboek. Ik zie prachtige beelden, hoor mooie muziek en een voice-over op fluistertoon vertelt mij dat verhaal. Over die onbekende schrijver in New York, toen en nu.

Ik heb het nooit zo gehad op supersterren. Diary of a Times Square Thief vertelt dat verhaal. De dief die ook een held blijkt.

www.diaryofatimessquarethief.com

Ik zocht een foto van Girl Talk op Flickr en vond hem. De titel is raak:

Girl Talk: One Geek, one laptop, a crush of screaming girls and the future face of music?

Een paar mensen op Twitter waren gisteravond opgewonden geraakt naar aanleiding van de documentaire RiP: A remix manifesto die @primetime op Ned 3 bij de NPS te zien was. Ik had hem al eerder gezien (ja, het is m’n vak he?) en vond hem geweldig. En een paar twitteraars verwezen anderen op Twitter naar mij. Tof. Ik voel me ook zeker verwant aan dat wat Girl Talk doet. Niet dat ik dezelfde muziek maak of tussen een clubje gillende meiden met een laptop wil gaan staan, maar we denken hetzelfde over copyright en proberen het culturele klimaat te veranderen.

Niet dat ik echt in mijn eentje een cultuuromslag kan veroorzaken, toch is dat mijn missie. Ik hoop dat ik na Flick Radio nog meer Nederlandse producties kan voorzien van muziek die op TV of radio uitgezonden worden zonder dat er allerlei zware copyrightregels op van toepassing zijn. Want iedereen die RiP: A remix manifesto gezien heeft snapt nu waarschijnlijk iets beter hoe ver copyright afstaat van creativiteit. Dat het allang niet meer gaat om bescherming van auteurs maar neer komt op wie de rechten heeft. Who owns the copyright?

De opwinding van een nieuwe subcultuur. Tegen de regels. Tegen copyright. En niet alleen voor meisjes.