Ik geloof in niches, hele kleine niches zelfs. Daarom geloof ik zo in blogs. Blogs die met elkaar communiceren. Een dialoog aangaan. Vele malen krachtiger dan menig sociaal platform.

Sinds de komst van het internet geloof ik in dit decentrale web.

Het semantische web is aanstaande en gaat betekenis geven aan deze decentrale data. Iets dat Tim Berners-Lee al in 1999 beweerde. Binnen nu en een paar jaar is dit heel normaal:

The Semantic Web will bring structure to the meaningful content of Web pages, creating an environment where software agents roaming from page to page can readily carry out sophisticated tasks for users. Such an agent coming to the clinic’s Web page will know not just that the page has keywords such as “treatment, medicine, physical, therapy” (as might be encoded today) but also that Dr. Hartman works at this clinic on Mondays, Wednesdays and Fridays and that the script takes a date range in yyyy-mm-dd format and returns appointment times. And it will “know” all this without needing artificial intelligence on the scale of 2001’s Hal or Star Wars’s C-3PO. Instead these semantics were encoded into the Web page when the clinic’s office manager (who never took Comp Sci 101) massaged it into shape using off-the-shelf software for writing Semantic Web pages along with resources listed on the Physical Therapy Association’s site.

(bron)
lees verder »

Twisted

In commission of HUMAN (Dutch Public Broadcast radio, tv & internet).

Using Brad Sucks and Cezary Ostrowski samples, John Pazdan on bass and me creating this tune while playing guitar. In search of the pop, rock, music …

Twisted

credits
vocalen: Brad Sucks
synth-sample: Cezary Ostrowski
bass en baritone-bass: John Pazdan
gitaar de rest: Marco Raaphorst

samples en credits, zie ook ccMixter.org

Ik zocht een foto van Girl Talk op Flickr en vond hem. De titel is raak:

Girl Talk: One Geek, one laptop, a crush of screaming girls and the future face of music?

Een paar mensen op Twitter waren gisteravond opgewonden geraakt naar aanleiding van de documentaire RiP: A remix manifesto die @primetime op Ned 3 bij de NPS te zien was. Ik had hem al eerder gezien (ja, het is m’n vak he?) en vond hem geweldig. En een paar twitteraars verwezen anderen op Twitter naar mij. Tof. Ik voel me ook zeker verwant aan dat wat Girl Talk doet. Niet dat ik dezelfde muziek maak of tussen een clubje gillende meiden met een laptop wil gaan staan, maar we denken hetzelfde over copyright en proberen het culturele klimaat te veranderen.

Niet dat ik echt in mijn eentje een cultuuromslag kan veroorzaken, toch is dat mijn missie. Ik hoop dat ik na Flick Radio nog meer Nederlandse producties kan voorzien van muziek die op TV of radio uitgezonden worden zonder dat er allerlei zware copyrightregels op van toepassing zijn. Want iedereen die RiP: A remix manifesto gezien heeft snapt nu waarschijnlijk iets beter hoe ver copyright afstaat van creativiteit. Dat het allang niet meer gaat om bescherming van auteurs maar neer komt op wie de rechten heeft. Who owns the copyright?

De opwinding van een nieuwe subcultuur. Tegen de regels. Tegen copyright. En niet alleen voor meisjes.

(download mp3)

(foto: diasUndKompott / licentie: Creative Commons BY-SA)

(muziek: speck / licentie: Creative Commons BY-NC)

(sample ‘MoMals’ : Marco Raaphorst / licentie: Creative Commons BY-NC)