*tromgeroffel*

Mijn Nederlandstalige blog www.marcoraaphorst.nl heb ik samengevoegd met (van oorsprong Engelstalige) www.melodiefabriek.nl. Taal is niet langer een probleem dankzij de vertaalmodule van Google.

Zo’n 70% van de blogposts van www.marcoraaphorst.nl heb ik weggegooid, omdat ik ze niet langer relevant vind. Hoewel opslag niet echt een probleem is, de algehele focus vind ik belangrijker. En rommel kun je maar beter gewoon opruimen.

@Raaphorst Het onmogelijke aan jouw website is dat er voor een paar jaar interessant leesvoer op staat. Daar gaat mijn vakantie to do list.

Tweette Freddie na mijn schoonmaakactie.

Mocht je een link van www.marcoraaphorst.nl ergens tegenkomen, je wordt dan automatisch geredirect naar www.melodiefabriek.nl. Makkelijker kan ik niet maken, of wel?

Scott Rosenberg (niet de 1e blogger, maar de schrijver van het boek Say Everything)

Sommigen bloggen niet meer. Ze zeggen dat het door Twitter komt. En niet dat ze er spijt van hebben. Ze vinden het logisch. Twitter zou de vervanger zijn van het weblog.

Alles gaat sneller in de wereld zeggen ze, dus nu moeten we ook sneller publiceren.

En korter, 140 karakters zijn genoeg.

Twitter, wie zou er nu nog moeten bloggen dan?

Complete onzin.

Twitter is geen blog. Twitter is een tijdelijk communicatiemiddel. Terugkomen op een tweet van eergisteren doe je niet.

Alle tweets zijn heel snel vergaan.

Een blog is blijvend. Een blog heeft een handig archief. Een blog is doorzoekbaar. Een blog geeft de conversatie een duidelijk podium.

Twitter is een kroeg. Iedereen roept wat ‘ie aan het doen is. En sommige mensen helpen mekaar, krijgen ruzie, of spreken buiten Twitter af voor een ontmoeting.

Toch gaat er niets boven mijn blog. Mijn digitale huis dat helemaal van mij is. Het huis dat ik zelf gebouwd heb. Het huis waar ik slingers kan ophangen als het feest is. Het huis waar ik gezellig met vrienden of toevallige voorbijgangers op het terras een biertje kan drinken terwijl ik een mooi verhaal voorlees. Of een film vertoon. Of een stuk muziek speel.

Hier ben je nu.

Je kunt dan wel Charles Arthur heten en betaald stukjes voor The Gardian inkloppen, gelul van een dronken aardbei blijft het.

Blogging is dying. Actually, no, let me qualify that. The long tail of blogging is dying. I say this with confidence. That confidence is based on two things: my anecdotal, but wide-ranging, analysis of what and how people remark on content from this section, and the surveys carried out by Technorati – which provides the Guardian with the feedback data that appears on our web pages. The interesting question is, what has replaced that blogging?

Waarom het gelul is? Omdat het alleen over aantallen gaat. Je hebt dingen die taai zijn, bloggen is er een van. En van Keith Richards beweren ze tenslotte ook dat ‘ie binnenkort dood zal gaan. Dat roepen ze al meer dan 35 jaar. Jip Golsteijn gaf Keith in 1973 nog 5 jaar. En wie van de twee is al jaren geleden een verdieping lager gaan wonen? Juist, Jip.

Bloggen is niet dood. En bloggen is geen mainstream (ja, fuk GeenStijl met je Telegraaf redactie en omkoopbaarheid door een Sony – lees: we’re only in it for the money). Bloggen is nog zo rauw en anarchistisch als het ooit was. Want bloggen is van ons, de bloggers.

Blijf je ten alle tijden verzetten, mijn beste collega blogger. Verzet je tegen de mainstream. Tegen de censuur. En publiceer alles wat je wilt publiceren. Er is niemand die je belet dat niet te doen. Tenzij je in die kutstukjes van die mainstream sjoernalisten gaat geloven natuurlijk…

En voor diegenen die zich afvragen ‘wat doet die man daar in die video?’. Die man is Cees Debets, directeur van Theater aan het Spui. In dat theater organiseren wij Het Weblog Festival Van Het Jaar: blog-art.nl.

Las ik in de Bright van deze maand. Papierenversie.

1999.

Ik ontdekte de weblogs pas in 2000 volgens mij. Tegelijkertijd met Blogger. Toen ben ik ook begonnen. In het engels. Onder mijn persoonlijke domein raapie.nl. Jarenlang super succesvol. Er ging maandelijks meer dan 30 gigabyte over de server. Toen ik voor mijzelf begon in 2003 heb ik het account opgeheven. Alles weer opnieuw opgebouwd onder het domein melodiefabriek.nl. Om in eind 2005 in het Nederlands te gaan bloggen onder mijn eigen naam melodiefabriek.nl.

Het gaat maar door. Het gaat maar door. Ongelofelijk!

P.S. Even een kleine sneak terug in de tijd, 1999, Alt0169.